زندگی با چشمان بسته و آلزایمر

این دو فیلم و اخیرا در سینما دیدم. هیچ کدوم شاهکار نبودن.

اول زندگی با چشمان بسته: موضوعش خیلی جالب بود. ولی به نظرم خیلی می‌تونست بهتر باشه. ریتم فیلم کنده. به صورت اغراق آمیزی از آب به عنوان نماد استفاده شده. بازیا خوب بود. ولی کلا فیلم خیلی اغراق آمیز بود. دیالوگ‌های مشابهی راجع به وضعیت زنان بارها تکرار می‌شه. ولی به نظرم ارزش دیدن و داره.

آلزایمر: راستش اصلا از این فیلم خوشم نیومد. تو سینمایی هم که داشتم این فیلم و می‌دیدم یه مشکلی پیش اومده بود. شاید به خاطر این باشه. ولی من کلا حرف‌هایی که فراستی تو برنامه هفت راجع به این فیلم زد و قبول دارم. داستانش ناقصه. سعی داره حالت زنه (مهتاب کرامتی) رو به ایمان ربط بده ولی بیشتر شبیه جنونه. یعنی هیچ رابطه‌ای با ایمان نداره. بازی مهدی هاشمی خیلی قشنگ بود. این تنها نکته‌ی این فیلمه.

/ 0 نظر / 11 بازدید